- ได้จากศูนย์หนังสืออะไรสักอย่างที่ ม.นเรศวร เมื่อปีก่อน ความที่อยากได้มากก็เลยยอมซื้อในราคาเต็มทั้งที่สภาพกระดาษมันก็เริ่มจะเปลี่ยนสีและทั้งที่มันก็ออกมาตั้งหลายปีแล้ว ซื้อมาปุ๊บก็อ่านปั๊บ

- นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ เป็นผู้ที่เราชอบในผลงานของเขามากทั้งฝีมือการทำหนังอันคมคายและฝีมือการเขียนอันแสบสันต์ ที่สำคัญตัวหนังสือของนวพลทำให้เราบันเทิงได้เสมอมา ไม่ว่าจะยิ้มเลยไปถึงขั้นหัวเราะขี้แตกขี้แตน (อืม จะว่าไปก็จริงนะเพราะเคยหยิบไปอ่านในห้องน้ำอยู่เหมือนกัน.) เล่มนี้นวพลบันทึกประสบการณ์การไปเข้าร่วมโปรแกรม Berlin Talent Campus ที่เบอร์ลิน เลยไปจนถึงปารีสดินแดนแห่งแฟชั่น.

- สิ่งที่ชอบก็คือการไปต่างประเทศของนวพลมันไม่เหมือนกับบันทึกการเดินทางของนักเขียนคนไหน อย่างแรก เขามักจะเลือกไปในสถานที่อันไม่เป็นที่รู้จักของผู้คนทั่วไปมากนัก เช่น Erotic Museum ที่พอเข้าไปแล้วก็กลายเป็นเซ็กส์ช็อป (ฮา) หรือว่าการออกตามหาโลเกชั่นที่เคยอยู่ในหนัง Run Lola Run ของ Tom Tykwer, และเผอิญผมก็เคยดูหนังเรื่องนี้เหมือนกันซะด้วยสิ ก็เลยอินเป็นพิเศษ แบบว่ามีอารมณ์ร่วม

- ยิ่งกว่านั้น การบรรยายภาพที่เห็นออกมาเป็นตัวหนังสือของนวพลคือสิ่งที่ผมมักจะประทับใจอยู่เสมอ ตัวอย่างเช่น, บรรยาย กานู เพื่อนร่วมโปรแกรมผู้มีสีหน้าเรียบเฉยตลอดเวลาว่า 'ผู้ไม่หวั่นแม้วันที่ตึกเวิลด์เทรดถล่ม' หรือการพรรณนาสภาพภายในของเซ็กส์ช็อปอย่างละเอียดยิบ

- แม้จะออกแนวหนังสือเฉพาะกลุ่มสำหรับคนรักหนัง (ซึ่งถ้ามาแนวนั้นผมก็น่าจะชอบอีกนั่นแหละ) แต่ที่จริงแล้วนี่เป็นการเดินทางที่อ่านสนุกเอาเรื่อง, เพราะนวพลด้นสดมาก ไปข้างหน้าแบบไม่รู้ทางไม่รู้จุดหมาย และป้ายบอกทางก็เป็นภาษาที่อ่านไม่ออกแทบทั้งสิ้น เลยรู้สึกเหมือนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจของเขาอยู่ตลอดเวลา เช่น ช็อตเข้าส้วมแล้วอยู่ดี ๆ ก็ไฟดับ หรือส้วมที่ปารีสที่มองลงไปก็เห็นไซต์งานของผู้ใช้แรงงาน นั่นหมายความว่าพวกเขาก็ต้องมองเห็นอุปกรณ์การฉี่ของนวพลเช่นกัน

- อนึ่ง, นี่เป็นไปต่างประเทศคนเดียวครั้งแรกของเขา อ่านแล้วก็น่าจะได้แรงบันดาลใจเยอะอยู่เหมือนกัน (สำหรับ ตอนนั้นเราพออ่านจบก็ชวนเพื่อนลางานไปเที่ยวกันทันที)

- ชอบท่อนนี้

เวลาเราเจอเพื่อนใหม่ ถ้าเราไม่คุยกับเขาภายใน 10 วินาทีแรกที่เห็นหน้ากัน ทั้งสองก็จะเก้อเขินกันไป แล้วหลังจากนี้ก็จะเริ่มเขินอายในการชวนคุย ซึ่งอาจจะลุกลามไปจนถึงการไม่คุยกันเลย แต่ถ้าเราเปิดซิงคุยได้ใน 10 วินาทีนี้ เราก็จะคุยกับเพื่อนใหม่ได้อย่างสบายใจ

Comment

Comment:

Tweet

น่าอ่านค่ะ 
ได้อ่านแค่นี้ ..ก็เห็นแรงบันดาลใจมาลิบๆ ละ ^^

#7 By OyoSunAn on 2012-06-17 22:23

เป็นหนังสือที่น่าอ่านดีค่ะ
ท่อนที่ชอบขอบอกว่ามันจริงเลยล่ะbig smile big smile Hot!

#6 By Pat on 2012-06-17 02:39

คุณเต๋อ เค้าเก่งมาก ชอบผลงานเค้าหลายอย่างนะ
แต่เล่มนี้ยังไม่ได้อ่านเลย Hot! Hot!

#5 By Boymang*~ on 2012-06-16 23:02

ย่อหน้าสุดท้ายเห็นด้วยเลยครับ
'10 วินาทีที่สำคัญ'
แอบอวดว่าเทอมนี้ผมได้เรียนเขียนบทภาพยนตร์กับพี่เต๋อด้วยฮะ confused smile  
Hot! Hot! Hot!

#4 By iamdozenist on 2012-06-16 22:37

ใช่ที่เขียนใน a day คอลัมน์ Joystick ป่ะครับคนนี้ ถ้าใช่ ผมชอบงานเขามากเลยนะคุณเก้Hot! double wink

#3 By Mr.P on 2012-06-16 20:08

Hot! Hot!  ตอนนี้ติดเกม ไม่ค่อยได้อ่านหนังสือ
beautiful monkey ของแกยังถูกรักษาไว้เป็นอย่างดี

#2 By ' I'm E29AZA ' on 2012-06-16 19:11

Hot! Hot! Hot!

แรงบันดาลใจที่มีอยู่ในหนังสือเล่มนั้น..

บัดนี้..

มันแสดงผลแล้ว555+^^confused smile confused smile