other

สวัสดีฮะ. ไม่ได้อัพเดทบล็อกนี้เสียนาน.
 
ไหน ๆ งานหนังสือจะมาแล้ว. ก็ขอสถิตบล็อกไว้ว่าเล่มไหนบ้างที่ตัวเองนั้นสนใจ
 
(เล่มเก่ายังอ่านไม่จบจะซื้อเล่มใหม่อีกแล้วเรอะ ! ฮัดช่า !)
 
1. นิ้วกลม
 
 
2. นิ้ว เอ้ย นิค ฮอร์นบี้
 
 
3. คุณวินทร์ 
 
 
 
4. พี่ก้อง
 
 
5. พี่โหน่ง
 
 
6. พี่หนุ่ม โตมร
 
 
 
7. คุณยุ้ย สฤณี
 
 
8. คุณพี่แบงค์ ณัฐชนน
 
 
9. พี่เต๋อ
 
 
10.ลุงคุนเดอรา
 
 
ใครสนใจเล่มไหนนอกเหนือจากนี้อีก แนะนำกันด้วยนะฮะ :)

หลังจากด้อม ๆ มอง ๆ มานาน

วันนี้ก็ได้ฤกษ์แล้ว.

บ่ายนี้.

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
บ่ายนี้จะไปร้านหนังสือครับ
 
นี่คือความเสียหายที่คาดว่าจะเกิดแก่กระเป๋าตังค์ของผม.
 
 
 
ใครที่เกิดความเสียหายไปแล้วก่อนหน้านี้.
 
แนะนำได้ ณ ช่องคอมเมนท์
 
ก่อนที่ความเสียหายจะเพิ่มมากกว่านี้. (ฮา)
 
 

# โลกจริงโลกเสมือน

posted on 11 Jan 2011 16:09 by linkable  in other
ผมเขียนบล็อกมาได้หนึ่งปีแล้วครับ
 
มีความสุขกับการเขียนขนาดไหน เห็นได้จาก ตอนนี้ก็มีตั้งสามบล็อกเข้าไปแล้ว
 
น่าคิดเหมือนกันว่า หากย้อนเวลาไปสัก 10 ปี ผมคงคิดไม่ถึง ว่าวันหนึ่ง ตนเองจะมีพื้นที่บนโลกออนไลน์
 
การกำเนิดของ blog , social network , iphone, blackberry เปลี่ยนโลกใบนี้ไปอย่างสิ้นเชิงในระยะเวลาไม่กี่ปี
 
 
 
ผมยังมีไอเดีย มีเรื่องราวอีกมากมายเลยครับ
 
ยินดี ที่จะแบ่งเวลาว่างแต่ละวันไม่กี่นาที มาละเลียดเรื่องราวดี ๆ บนหน้าจอ รวมถึงแบ่งปันเรื่องราวของตัวเองบ้าง
 
อยากบอกทุกคนที่อ่านอยู่ว่า อย่างเพิ่งทิ้งบล็อกไปนะครับ นาน ๆ มาเขียนทีก็ยังดี
 
ในขณะเดียวกัน ก็อย่างเพิ่งทิ้งชีวิตภายนอกไปนะครับ ออกไปสัมผัสมันเพื่อให้รู้สึกถึงลมหายใจบ้าง
 
ผมเชื่อว่า โลกจริงกับโลกเสมือน เดินคู่ไปด้วยกันได้ถ้าจัดการดี ๆ ขอบคุณที่อ่านบรรทัดนี้นะครับ

#ลาออก

posted on 17 Nov 2010 19:45 by linkable  in other
ลองนั่งทบทวนดู ในชีวิตนี้ ผมเองเปลี่ยนงานไปประมาณเกือบ 10 ครั้งเข้าไปแล้ว "งาน" ที่ว่านั้นหมายความถึง อาชีพ ที่ ทำอยู่ชั่วระยะหนึ่งนะครับ
 
สาเหตุที่ผมเปลี่ยนงานเยอะขนาดนั้น คงเป็นเพราะ ความไม่ชอบ ตัวงานนั้น ๆ ที่แรกเริ่มก็อยากทำ แต่พอเวลาผ่านไปก็พบว่ามันไม่เข้ากับ จังหวะชีวิตของตนเอง (คำนี้จำเขามาน่ะครับ ^^)
 
บางที ผมอาจไม่ถูกกับ "ระบบ" ก็เป็นได้ ผมอาจจะเหมาะกับงานที่อิสระก็เป็นได้ ผมคิดอย่างนั้น เหมือนเป็นการปลอบใจตนเองอย่างไรชอบกล
 
ทุกครั้งที่ทำงานใด ๆ ผมจะพยายาม ปรับ ตนเอง ให้เข้ากับงานนั้น ๆ แต่แทบทุกครั้ง ผมพบว่าความพยายามนั้นเป็นเรื่องยากเย็น
 
คงเหมือนกับการที่เราเจอเพื่อนใหม่ แล้วก็พยายามปรับตัวเข้าหากันเพื่อให้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้กระมัง
 
แต่ ปรับตัวให้เข้ากับเพื่อน ในชีวิตผม ช่างง่ายดาย แต่ปรับตัวให้เข้ากับอาชีพการงาน ช่างลำบากเหลือเกิน
 
ผมเป็นคนชอบอะไรที่แปลกใหม่ ไม่ชอบความซ้ำซากจำเจ ดังนั้นเมื่อต้องทำงานใดเป็นเวลานาน ๆ ผมมักจะเบื่อหน่ายมันเสมอ ผู้คนจำนวนมากทนกับวิถีชีวิตแบบนั้นได้ ด้วยการหาความสนุกด้านอื่น ๆ ให้ชีวิตมาทดแทน หรือมองหาความสนุกในหน้าที่การงานนั้น ๆ หรือขอแค่มีเพื่อนร่วมงานดี ๆ สักคน งานนั้นก็กลายเป็นเรื่องน่าสนุกเพลิดเพลินใจ
 
ผมมีความสนุกในหน้าที่การงานในแต่ละวัน มีความสุขกับวันหยุดพัก มีความสุขเมื่อได้ออกไปเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ไม่ว่าใกล้หรือไกล มีความสุขในเรื่องต่าง ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับงาน รวมถึงมีความสุขที่ได้พบเพื่อนร่วมงานเสมอ
 
ผมแค่เบื่อมัน
 
และทุกครั้งที่ลาออกจากงาน ถึงแม้จะไม่ได้ไขว่ขว้า ก็เป็นเรื่องน่าแปลกที่มักจะมีงานใหม่ ๆ มาหาผมเสมอ (คงด้วยความที่รู้จักผู้คนเยอะมาก)
 
หลังจากทนทำงานปัจจุบันมาได้ปีกว่า ๆ ผมก็ตัดสินใจ ลาออก อีกครั้ง
 
และครั้งนี้ ตั้งใจว่า จะรักษา ความเป็นคนว่างงาน ไว้สักระยะหนึ่ง
 
ศึกษา เรียนรู้ สิ่งต่าง ๆ
 
แผ่นหนังที่กองเป็นตั้ง ๆ จะถูกหยิบมาดู หนังสือที่เรียงเป็นชั้น ๆ จะถูกหยิบออกมาอ่าน "สักที"
 
เพื่อตัดสินใจ "ชีวิต" ของตัวเองต่อไป
 
หมายเหตุ : เจ้าของบล็อกนี้ ไม่ได้กำลังค้นหาตัวเอง เพราะค้นพบและเข้าใจตัวเองมานานแล้ว แต่เป็นช่วงที่กำลังสับสนกับเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิต จึงตัดสินใจ หยุดเรื่องราวเหล่านั้นไว้ก่อนสักระยะ
 
และถึงบอกว่าว่างงาน แต่ปัจจุบันก็ยังมีงานเขียนนิด ๆ หน่อย ๆ บนหน้ากระดาษอยู่ (ซึ่งนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ค้นพบในตัวเอง)
อีกเรื่อง คือ ถึงปัจจุบันจะมีเข้าไปแล้ว 3 บล็อก แถมอีก 2 บล็อกอย่างโปสเตอร์และหนังสือก็ไม่ค่อยจะยอมอัพเดทเท่าไร แต่ก็ขอแจ้งว่า กำลังจะเปิดอีกบล็อกเพิ่ม โดยโจทย์ของบล็อกนี้ก็คือ 'ไม่มีโจทย์' โปรดติดตามครับ
 
สำหรับบล็อกนี้ อย่างที่รู้กันว่าได้แรงบันดาลใจมาจากคุณ บรรทัดที่ 11 ซึ่ง ผมเองก็พยายามที่จะคงเอกลักษณ์หลายอย่างในบล็อกเขาเอาไว้ แต่ยิ่งทำก็ยิ่งค้นพบว่า มันไม่ใช่ตัวผม
 
จึงต้องขอตัดออกหลายสิ่งหลายอย่างนะครับ โดยการตอบคอมเมนท์นั้น ผมคงไม่สามารถทำได้ จึงขอเลือกตอบเป็นบางคอมเมนท์ ส่วนการแนะนำหนังสือ ก็จะเอา สิ่งพิมพ์ ทุกประเภทมาเขียนถึงอย่างไม่จำกัด ซึ่งคงต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี่นะครับ ขอบคุณที่ติดตามบล็อกนี้ครับผม
 
หลังจากที่อัพบล็อกเสร็จ ก็เห็นรูปนี้ใน FB เลยขออนุญาตมาบอกในนี้แทน
 
ไม่รู้จะบรรยายอะไร แต่แค่รู้สึกว่า เด็กสมัยนี้ เป็นกันขนาดนี้เลยหรือ
 
มันยังมี อะไรดี ๆ อีกเยอะ ที่บนหน้าจอไม่มีให้เห็นนะ
 
อยากบอกว่า ผมก็เล่นนะเกมอะ แต่ก็รู้สึกว่า ถ้าชีวิตขาดมันไป ก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากมายนี่หว่า
 
 
 
 
ปล . หากผมเข้าใจผิดเกี่ยวกับรูปภาพนี้ขอโทษด้วยนะครับ เพราะตอนนี้ก็ยังแอบคิดหวังลึก ๆ ว่ามันเป็นแค่ภาพเล่น ๆ เท่านั้น 555+ (ยากนะ)